Nýtt Land Nýtt Blogg

Ég er núna að mestu leyti (allt nema búslóðin) staðsettur í Vín með henni Ástu minni.
Við erum hinsvegar með blogg sem áhugasamir geta litið á í frístundum.
það er að finna á vefslóðinni:
astaernir.blogspot.com

(ég býst nú svosem ekki við að þú lesir þetta blogg lengur, fyrst ég hætti því sjálfur fyrir svona um það bil hálfu ári)

Kær kveðja,

Ernir (fyrrum aka Eero, núorðið nefnist ég oftast Edwig (ef fólk leggur í það á annað borð að bera fram nafn mitt))







Edwig van Hooydonck ------------------->

Prokkó og Meddi

Jæja, óperettubaslinu lauk fyrir tveim vikum og fagnaðarlætin voru mikil (og langt fram á nótt). Síðan var bara vika í rólegheitum, ekkert nema venjulegir tímar, og núna á mánudaginn byrjaði næsta prósékt.
Við erum að spila "klassísku" sinfóníu Prokofieffs og "Ítölsku" Mendelsohns. Og líka Rúmenska dansa eftir Bartok. Þetta er mjög skemmtilegt prógram, og stjórnandinn er sömuleiðis mjög fínn. Við höldum að hann sé suðuramerískur en hann er alla vega nýbúinn að læra í Helsinki. Hann er mjög hress, skýr og tekst virkilega að stjórna öllum blæbrigðum og fraseringu, ekki bara tempói og styrkleika (þegar allir fylgjast nógu vel með honum að minnsta kosti). Það er annars alveg dásamlegt að spila svona góða tónlist, þetta virkar eins og exorsismi á þennan óperettukjánaskap sem var ennþá að hringsnúast í höfðinu á mér.
Annars er pínu svekk að núna þegar ég er loksins með ágætis tök á finskuni (alla vega svona "tónlistarfinsku") eru allar æfingar á ensku; það komu svo nefnilega svo margir útlendingar hingað í ár. Og talandi um útlendinga er ein asísk stelpa (óviss um uppruna) sem situr við hliðina á konsertmeistaranum (uppfærslumaður?). Ég veit ekki hvað (eða hvort) hún er að pæla, en beyglan spilar allt eins og það sé sólófiðlan í fiðlukonsert Brahms (sem maður heyrir hana æfa oft og alltaf á fullu blasti). Það skiptir engu máli þótt stjórnandin hefur nýlokið við að biðja alla um að spila einhvern kafla mjög veikt, sul tasto og með litlum boga; hún blastar bara samt, með stóru og glæsilegu víbratói í þokkabót. Aumingja Liina konsertmeistari er alveg að fara að missa sig (Ég bíð bara eftir að hún hellir sér yfir úngfrú asíu einhverja æfinguna).

Jæja, farinn á æfingu.
Nähdään!

Tímaeyðsla

Vaknaði klukkutíma of snemma því ég hafði gleymt að stilla vekjaraklukkuna aftur um klukkutíma (vetrartími). Sellóið er læst uppí Sænska leikhúsinu þar sem óperettan er sýnd (og sem er með klónu af gryfju Íslensku óperunnar btw), var á æfingu í gærkvöldi til tíu og er að fara aftur núna hálf tíu. Er þessvegna að eyða tíma á netinu þar til er hæfilegt að leggja af stað. Annars er þetta sinasta óperettuæfingin, svo eru sem betur fer bara sýningar eftir. Þetta er svolítið rosalegt dót, þeim fannst greinilega ekki óperettur allment vera nógu léttar og söguþráðslausar heldur bjuggu til óperetturevýu sem virðist aðallega byggjast á því að einhver gaur talar við stjórnandan og hina söngvarana á þýsku allan tímann, svona í þesum dúr: "Hvað vilt þú syngja, frú? Já vilja-lagið úr hvíta hestinum. Þekkir þú það herra kapellmeistari. - Ja, natürlich!". Að vísu ágætt að þau segja nokkur orð þótt þau séu oftast fáránleg, þá nær maður næstum því að fletta fyrir næsta lag, og jafnvel ná að sjá í hvaða tóntegund það er áður en það byrjar..

Langur tími -

- ekkert blogg. En ákvað að setja nokkur orð hérna alla vega, ef einhver skyldi slysast til líta á það.
Ég er semsagt löngu mættur til Turku aftur, rétt tæpur mánuður síðan ég lagði í 30-tíma ferðalagið fræga. Ég fór semsagt á þennan veg:

(skutl: Reykjavík-Keflavík)
flug: Keflavík-Kastrup
rúta: Kastrup-Stokkhólmur
(strætó: lestarstöð-höfn)
ferja: Stokkhólmur-Turku

Lagði af stað klukkan 2 eftir hádegi og var kominn svona um 9-leytið að kvöldi næsta dags. Tók svona tvo daga að jafna sig alveg á þessu.

Annars er allt fínt hérna, er í fullt af kammerhópm (þrem), sem er gaman og algjör andstæða við sama tíma í fyrra. Svo er Erkki bara hressari en nokkurntíman, okkur grunar að yngsta barnið hans sé hætt að halda vöku fyrir honum. Verðum bara að þjóðnýta hann núna, því svo er víst annað kríli á leiðinni ;O)
Svo eru æfingar fyrir einhverja grunsamlega óperettu að fara að hefjast. Er ennþá að leita að leið út úr því því æfingarnar eru endalausar, enþað reynist erfitt því allir sellistar sem ég hef reynt að fá í minn stað eru annað hvort í öðrum bæ eða í útlöndum næstu vikurnar. Kemur alt í ljós. Allt á ég við. Bara svo það sé á kristaltæru er ég ekki að spyrja ykkur spurninguna: Kemur kvenmaður með alt-rödd í ljósabekk? Svona getur verið skætt að stafa rangt.

Þannig er nú það.

Hrottaleg líkamsárás í midbae Turku

Gódvinur minn lenti í hremmingum í skemmtanalífinu thessa helgina. Hann vard stungin med heftara, ekkert annad. Ég er ad tala um hann Elmeri Fillari, sem á laugardagskvöldinu stód sakleysislega fyrir utan skólan og var thegar ég aetladi ad verda honum samferda heim heftadur og loftlaus á framhjólinu. Ansans ótharfi! Óthverri jafnvel, thessi (líklega hressilega ölvadi) hálfviti sem lét sér detta thetta í hug.

Annars var ég á tónleikum á föstudaginn, Schumann sellókonsert med einhverjum Jiang Wei, eda hvort thad var Wang Jei (einhver kínverji allavega). Thetta var mjög spes Schumann, gaurinn hafdi rosalega spes, haegt, vibrató og gerdi thad sem mig minnir ad Sigurgeir kalli "cutting sausages" allan fyrsta kaflann (thegar madur gerir bogaáherslu á hverri nótu í löngum bogum/strokum). Haegi kaflinn var samt sérstaklega fallegur hjá honum, manninum.

Var ad fá lánada hjálapumpu, svo er farinn ad gá hvort ég geti ekki komid hjólinu í lag aftur med minni einstöku lagni.

Sumar nálgast ódfluga

Hmm já.
Er ad fara í loka-finskupróf núna eftir hádegi. Er soldid órólegur yfir thví, en vonandi gengur thetta samt. Vandamálid er ad thegar madur á ad festa hlutina á blad thá er erfitt ad grísa bara á beygingar og svona, heldur verdur thad ad vera rétt upp á hvern bókstaf (thví annars er thad náttúrulega bara rangt). Stundum eru bara thessar málfraedireglur alveg út í hött.. td. thýdir "leipoa" "ad baka"; en ef madur segir "ég baka" breytist p:id í vaff út af einhverri skrýtinni reglu og verdur thá "leivon".. er eitthvad erfitt ad segja bara leipon?! ég bara spyr. jaeja.

Annars er bara allt ad klárast hérna. Okkur nemendum Erkkis tókst ad lokum ad fá í gegn ad halda litla tónleika, sem áttu upphaflega ad vera í febrúar(!), en hafa svo seinkast af ýmsum ástaedum, adallega vegna mikla anna medleikarans (mikilla anna? getur madur sagt svona? Er thetta einu sinni máltak? Er haegt ad segja "máltak"? Eins gott ad ég sé ad fara heim brádum, ádur en ég gleymi íslenskunni alveg). Medleikarin okkar er soldid spes gaur; hann haetti alveg ad spila í nokkur ár thegar hann var um tvítugt og var langt kominn í sínu tónlistarnámi. Hann thurfti nefnilega endilega ad fá sér master í staerdfraedi, og ad thví loknu fór hann bara ad spila á fullu aftur, vann einhverjar keppnir og ég veit ekki hvad. Thad er alveg mjög fínt ad spila med honum, en hann getur verid soldid fámáll (kanski er hann alltaf ad velta hugan upp úr staerdfraedidaemum, hvad veit ég).
Tónleikarnir verda allavega á seinasta kennsludegi skólans, og svo er ég bara á heimleid, tókst ad fá flug rétt fyrir stúdentinn hjá Elínu systir thann 26:a. :O)
Heyrumst og sjáumst í sumar ½

Fillari. Elmeri?

Í dag keypti ég mér reiðhjól. Það er svart og gamalt og er með dynamo sem hljómar eins og brunabíll í fjarska. Ég er mjög sæll með það, það er mikil frelsistilfinning í því að ekki þurfa að hlaupa alltaf eins og vitleysingur eftir þessum stætóum sem asnast til að ganga ákkurat tímanlega (jafnvel í snemmri kantinum, sumir). Núna get ég hjólað eins og vitleysingur í staðinn, þegar ég er of seinn að drusla mér að heimann :O)
Ég er að hugleiða að skýra hjólið Elmeri. Það hljómar (í mínum eyrum) eins og gamall finskur maður sem tók þátt í vetrarstríðinu í denn og situr núorðið alla daga á subbulegum bjórstofum talandi (af og til og í fáum orðum) um fjandans rússan hlustandi á finskan tangó. Þá gæti það(hann) líka heitið fullu nafni Elmeri Fillari, sem mér finst alveg vera að virka (Fillari = hjól).

Við vorum með nútímatónleikanna okkar á þriðjudaginn, og gekk bara nokkuð vel. Verkið sem við spiluðum (Andriessen: Dances) var greinilega alveg að meika það hjá áhorfendum (enda fínasta verk), en mig grunar að hrifning þeirra var ekki síst vegna dansins, sem íslenskar ballettmeyar stóðu fyrir. Það var náttúrulega líka hipp og kúl að hitta hressa landsmenn að spjalla við, fá update í íslendskum eurovisionmálum og alles... :O)

Á morgun spila ég í hljómsveit sem leikur undir hjá krakkasólistum. Hafa verið soldið langdregnar æfingar, en geiðveikt góð hugmynd samt, örvandi fyrir krakka að láta þau Spila Með Hljómsveit. Þau eru líka bara helvíti góð, og óhjálplega krúttleg þegar þau koma og taka í hendina á konsertmeistaranum (þarf náttúrulega að æfa það líka).

ah bú í bili

Bloggleti og Yrdlingasellistar

Ég er greinilega ordinn mjög latur ad blogga núna. Bara gleymist alveg. Aetla ad sjá hvort ad mér takist ad komast aftur í gírinn, annars verdur thetta bara ad detta upp fyrir.

Núna er allavega nóg ad gera, Aboa Nova-vika, sem thýdir nútímatónlistarprójekt. Erum ad spila ótrúlega flott verk eftir Louis Andriessen nokkurn, sem víst er sjötugur hollendingur thrátt fyrir sitt thokkalega danska nafn. Thad er víst svo ad dansararnir sem dansa í verkinu eru allar íslenskar, thannig ad nú hefur íslensku nýlendunni í turku tímabundid fjölgad um svona 500 prósent.
Á sellónördalegu nótunum erum vid med soldid spes vandamál. Margir kaflar í stykkinu eru mjög svona rólegir, veikir, "ambient" og fallegir, mikid langar nótur í strengjum non eda poco vib; og nótan e (og E, reyndar líka) er alveg sérstaklega oft hjá okkur í sellóunum. Thad vill svo (ó)skemmtilega til ad vid erum öll thrjú med meira eda minna svakalegan úlf einmitt á e-unum okkar, svo thetta er algjert ströggl, og koma af og til rosaleg úlfa-ýlfur og hristingar frá aumingja sellóunum okkar. Thad er bara ad thrýsta saman laerunum og vona thad besta á tónleikunum ( naesta thridjudag) :OP

Jaeja, farinn ad aefa e.

(Vá, thetta vard svo nördalegt ad ég fer nú ekki ad freista thess ad halda áfram í bili)

taerar kvedjur,

Ernir

ps. eru ekki annars yrdlingarnir "skáta"hópurinn sem rip rap og rup eru í?

Dagurinn og vegurinn

Vorið er komið í annað sinn til Turku, vonandi til að vera í þetta sinn.
Finsku kosningarnar flutu framhjá næstum án þess að ég tók eftir því. Svolítið spes að fá fréttir um það í síma við mömmu heima á íslandi að kosningarnar voru það kvöld. Kanski er maður bara svona utan við samfélagið, ef till vill sjónvarps- og dagblaðaleysið sem spila inn í, sem og það að maður er alltaf með hugann við eitthvað annað.
Þessa daganna er ég í algjerri finnskutörn, byrjaði í kúrsi sem nefnist Suomen Kielen Käyttö/Practical Finnish í háskólanum, og hann verður restina af önninni tvisvar til þrisvar í viku. Svo er ég náttúrulega ennþá í venjulegu finskutímunum, þannig að þetta verða einhverjir 6-8 tímar á viku næstu vikurnar. Hann virkar ágætur, þessi "praktíski" kúrs, ágætt að losa félagana við nokkrar af stanslausu spurningunum um orð og styttingar í finsku talmáli. Það er nefnilega þannig að maður skrifar á einn máta, enn talar svolítið öðruvísi, með mikið af styttingum á venjulegum orðum. Til dæmis segir maður "mun" í staðin fyrir "minun"(mitt), "sää oot" í stað "sinä olet"(þú ert), og svo framvegis. Var soldið ruglandi fyrst að fólk talaði ekki eins og maður var að læra.

Svo er maður að fara að spila soldla kammermúsík aftur, til að byrja með flautu(strengja)kvartett Mozarts með Jannicke finlandssænsku vinkonu minni. Víóluleikarinn talar líka góða sænsku, verður afslappandi að losna við tjáningar-/samskiptavandamál, eins og áttu til að koma upp í seinasta kvartettinum sem ég var í. Þar gat maður lent í því að einn strákurinn sagði eitthvað á finsku sem hann vissi ekki hvað hét á ensku, víóluleikarinn (sami og núna), gat þýtt yfir á sænsku, og ég úr sænsku í ensku. Svo var bara að vona að ítalinn kunni það tiltekna orð (hann átti það líka til að segja skrýtinn ítölsk orð og hneykslast yfir að við ekki skildum þau) .

Í gær tókst ég á við leikhúsfóbíuna mína og fór á Dostojevski-leikrit, Kjallaraherbergið (eða hvað sem það heitir á íslensku). Soldið spes. Það var einleikur, en vinkona mín lék á selló á sviðinu stóran hluta sýningarinnar. Hún spann þetta allt upp úr einhverjum grunnstefjum og/eða hugmyndum. Leikarinn talaði ekki ýkja mikið, og gat staðið og brosað eins og geðsjúklingur eða dansað við kjól mínútutugunum saman. Það skrýtna var, að ég hafði bara mjög gaman af þessu.
Við sem höfðum verið á sýninguni fórum svo út með Elli (sellistanum) á eftir sýningu, á bjórstofu og svo að dansa. Allt í allt mjög skemmtilegt kvöld.

Annars er ég nýbúinn að hefja nýtt líf, þar sem skipulag ræður ríkjum (Það er að segja skammtímaskipulag, æfingatími og svona, á ennþá eftir að skipuleggja sumarið og meiri að segja páskana). Þetta er allt saman mjög nýtt og spennandi.

sæl að sinni.

Götteborg

Gautaborg. Systurdóttir mín, hún Hilda, er magnad fyrirbaeri. Henni hefur tekist ad hugfengja okkur öll med thví einu ad borda og sofa og gera athyglisverd hljód thess á milli. Í stuttu máli: Hún er töff.
Thad var náttúrulega líka gaman ad hitta restina af fölskyldunni, sem sein-seinustu helgi var öll samansöfnud í fyrsta sinn í ár eda svo. Svo nádi ég ad hitta eitthvad annad fólk líka, gamlan gódan menntófélaga/trompetblásara adallega. Honum tókst ad líka ad redda mér mida á La Traviata á gautaborgaróperunni (vegna thess ad hann var ad spila), sem var mjög skemmtilegt (thó thad thví midur rakst á vid eitt fjölskyldubod). Mjög gód sýning, baedi hljómsveitin, söngvarar og svidssetningin, ég sofnadi bara ekki eitt einasta sinn (!). Pabbin var líka algjör Godfather-lookalike, sem ekki skemmdi fyrir.

En núna er madur semsagt kominn aftur í Tyrkjabae, og prójektvika í fullum gangi. Dvorak 8:a sinfónía, Willhelm Tell Rossinis og fidlukonsert Vieuxtemps á prógramminu. Gengur svona ágaetlega hingad til, nema ad fjórdi hornleikarinn aeldi eins og hellt var úr fötu í midri aefingu í dag. Fyrst hélt ég ad hann vaeri bara mjög thunnur, en thad er víst einhver flensa ad nafni "noro" ad dreifast útfrá Helsinki; og núna er öll hljómsveitin daudhraedd um ad smitast og thvo hendur sínar í öllum pásum. Paska Stadilaiset! (djók).
Annars er hljómsveitastjórnandinn mjög hress Ungverji sem syngur jafnvel á vid Gunnstein thegar vantar laglínuraddir á aefingum.

Er farinn í kaffi ad reyna ad hressa mig vid eftir hljómsveitarsargid.