Eeron Sanomat

Nýtt Land Nýtt Blogg

2008-11-21T01:18:00.004+02:00

Ég er núna að mestu leyti (allt nema búslóðin) staðsettur í Vín með henni Ástu minni.
Við erum hinsvegar með blogg sem áhugasamir geta litið á í frístundum.
það er að finna á vefslóðinni:
astaernir.blogspot.com

(ég býst nú svosem ekki við að þú lesir þetta blogg lengur, fyrst ég hætti því sjálfur fyrir svona um það bil hálfu ári)

Kær kveðja,

Ernir (fyrrum aka Eero, núorðið nefnist ég oftast Edwig (ef fólk leggur í það á annað borð að bera fram nafn mitt))

Edwig van Hooydonck ------------------->

Prokkó og Meddi

2007-11-22T08:28:00.000+02:00

Jæja, óperettubaslinu lauk fyrir tveim vikum og fagnaðarlætin voru mikil (og langt fram á nótt). Síðan var bara vika í rólegheitum, ekkert nema venjulegir tímar, og núna á mánudaginn byrjaði næsta prósékt.
Við erum að spila "klassísku" sinfóníu Prokofieffs og "Ítölsku" Mendelsohns. Og líka Rúmenska dansa eftir Bartok. Þetta er mjög skemmtilegt prógram, og stjórnandinn er sömuleiðis mjög fínn. Við höldum að hann sé suðuramerískur en hann er alla vega nýbúinn að læra í Helsinki. Hann er mjög hress, skýr og tekst virkilega að stjórna öllum blæbrigðum og fraseringu, ekki bara tempói og styrkleika (þegar allir fylgjast nógu vel með honum að minnsta kosti). Það er annars alveg dásamlegt að spila svona góða tónlist, þetta virkar eins og exorsismi á þennan óperettukjánaskap sem var ennþá að hringsnúast í höfðinu á mér.
Annars er pínu svekk að núna þegar ég er loksins með ágætis tök á finskuni (alla vega svona "tónlistarfinsku") eru allar æfingar á ensku; það komu svo nefnilega svo margir útlendingar hingað í ár. Og talandi um útlendinga er ein asísk stelpa (óviss um uppruna) sem situr við hliðina á konsertmeistaranum (uppfærslumaður?). Ég veit ekki hvað (eða hvort) hún er að pæla, en beyglan spilar allt eins og það sé sólófiðlan í fiðlukonsert Brahms (sem maður heyrir hana æfa oft og alltaf á fullu blasti). Það skiptir engu máli þótt stjórnandin hefur nýlokið við að biðja alla um að spila einhvern kafla mjög veikt, sul tasto og með litlum boga; hún blastar bara samt, með stóru og glæsilegu víbratói í þokkabót. Aumingja Liina konsertmeistari er alveg að fara að missa sig (Ég bíð bara eftir að hún hellir sér yfir úngfrú asíu einhverja æfinguna).

Jæja, farinn á æfingu.
Nähdään!

Tímaeyðsla

2007-10-31T08:21:00.000+02:00

Vaknaði klukkutíma of snemma því ég hafði gleymt að stilla vekjaraklukkuna aftur um klukkutíma (vetrartími). Sellóið er læst uppí Sænska leikhúsinu þar sem óperettan er sýnd (og sem er með klónu af gryfju Íslensku óperunnar btw), var á æfingu í gærkvöldi til tíu og er að fara aftur núna hálf tíu. Er þessvegna að eyða tíma á netinu þar til er hæfilegt að leggja af stað. Annars er þetta sinasta óperettuæfingin, svo eru sem betur fer bara sýningar eftir. Þetta er svolítið rosalegt dót, þeim fannst greinilega ekki óperettur allment vera nógu léttar og söguþráðslausar heldur bjuggu til óperetturevýu sem virðist aðallega byggjast á því að einhver gaur talar við stjórnandan og hina söngvarana á þýsku allan tímann, svona í þesum dúr: "Hvað vilt þú syngja, frú? Já vilja-lagið úr hvíta hestinum. Þekkir þú það herra kapellmeistari. - Ja, natürlich!". Að vísu ágætt að þau segja nokkur orð þótt þau séu oftast fáránleg, þá nær maður næstum því að fletta fyrir næsta lag, og jafnvel ná að sjá í hvaða tóntegund það er áður en það byrjar..

Langur tími -

2007-10-03T23:02:00.000+03:00

- ekkert blogg. En ákvað að setja nokkur orð hérna alla vega, ef einhver skyldi slysast til líta á það.
Ég er semsagt löngu mættur til Turku aftur, rétt tæpur mánuður síðan ég lagði í 30-tíma ferðalagið fræga. Ég fór semsagt á þennan veg:

(skutl: Reykjavík-Keflavík)
flug: Keflavík-Kastrup
rúta: Kastrup-Stokkhólmur
(strætó: lestarstöð-höfn)
ferja: Stokkhólmur-Turku

Lagði af stað klukkan 2 eftir hádegi og var kominn svona um 9-leytið að kvöldi næsta dags. Tók svona tvo daga að jafna sig alveg á þessu.

Annars er allt fínt hérna, er í fullt af kammerhópm (þrem), sem er gaman og algjör andstæða við sama tíma í fyrra. Svo er Erkki bara hressari en nokkurntíman, okkur grunar að yngsta barnið hans sé hætt að halda vöku fyrir honum. Verðum bara að þjóðnýta hann núna, því svo er víst annað kríli á leiðinni ;O)
Svo eru æfingar fyrir einhverja grunsamlega óperettu að fara að hefjast. Er ennþá að leita að leið út úr því því æfingarnar eru endalausar, enþað reynist erfitt því allir sellistar sem ég hef reynt að fá í minn stað eru annað hvort í öðrum bæ eða í útlöndum næstu vikurnar. Kemur alt í ljós. Allt á ég við. Bara svo það sé á kristaltæru er ég ekki að spyrja ykkur spurninguna: Kemur kvenmaður með alt-rödd í ljósabekk? Svona getur verið skætt að stafa rangt.

Þannig er nú það.

Hrottaleg líkamsárás í midbae Turku

2007-05-14T15:59:00.000+03:00

Gódvinur minn lenti í hremmingum í skemmtanalífinu thessa helgina. Hann vard stungin med heftara, ekkert annad. Ég er ad tala um hann Elmeri Fillari, sem á laugardagskvöldinu stód sakleysislega fyrir utan skólan og var thegar ég aetladi ad verda honum samferda heim heftadur og loftlaus á framhjólinu. Ansans ótharfi! Óthverri jafnvel, thessi (líklega hressilega ölvadi) hálfviti sem lét sér detta thetta í hug.

Annars var ég á tónleikum á föstudaginn, Schumann sellókonsert med einhverjum Jiang Wei, eda hvort thad var Wang Jei (einhver kínverji allavega). Thetta var mjög spes Schumann, gaurinn hafdi rosalega spes, haegt, vibrató og gerdi thad sem mig minnir ad Sigurgeir kalli "cutting sausages" allan fyrsta kaflann (thegar madur gerir bogaáherslu á hverri nótu í löngum bogum/strokum). Haegi kaflinn var samt sérstaklega fallegur hjá honum, manninum.

Var ad fá lánada hjálapumpu, svo er farinn ad gá hvort ég geti ekki komid hjólinu í lag aftur med minni einstöku lagni.

Sumar nálgast ódfluga

2007-05-10T11:39:00.000+03:00

Hmm já.
Er ad fara í loka-finskupróf núna eftir hádegi. Er soldid órólegur yfir thví, en vonandi gengur thetta samt. Vandamálid er ad thegar madur á ad festa hlutina á blad thá er erfitt ad grísa bara á beygingar og svona, heldur verdur thad ad vera rétt upp á hvern bókstaf (thví annars er thad náttúrulega bara rangt). Stundum eru bara thessar málfraedireglur alveg út í hött.. td. thýdir "leipoa" "ad baka"; en ef madur segir "ég baka" breytist p:id í vaff út af einhverri skrýtinni reglu og verdur thá "leivon".. er eitthvad erfitt ad segja bara leipon?! ég bara spyr. jaeja.

Annars er bara allt ad klárast hérna. Okkur nemendum Erkkis tókst ad lokum ad fá í gegn ad halda litla tónleika, sem áttu upphaflega ad vera í febrúar(!), en hafa svo seinkast af ýmsum ástaedum, adallega vegna mikla anna medleikarans (mikilla anna? getur madur sagt svona? Er thetta einu sinni máltak? Er haegt ad segja "máltak"? Eins gott ad ég sé ad fara heim brádum, ádur en ég gleymi íslenskunni alveg). Medleikarin okkar er soldid spes gaur; hann haetti alveg ad spila í nokkur ár thegar hann var um tvítugt og var langt kominn í sínu tónlistarnámi. Hann thurfti nefnilega endilega ad fá sér master í staerdfraedi, og ad thví loknu fór hann bara ad spila á fullu aftur, vann einhverjar keppnir og ég veit ekki hvad. Thad er alveg mjög fínt ad spila med honum, en hann getur verid soldid fámáll (kanski er hann alltaf ad velta hugan upp úr staerdfraedidaemum, hvad veit ég).
Tónleikarnir verda allavega á seinasta kennsludegi skólans, og svo er ég bara á heimleid, tókst ad fá flug rétt fyrir stúdentinn hjá Elínu systir thann 26:a. :O)
Heyrumst og sjáumst í sumar ½

Fillari. Elmeri?

2007-04-19T22:08:00.000+03:00

Í dag keypti ég mér reiðhjól. Það er svart og gamalt og er með dynamo sem hljómar eins og brunabíll í fjarska. Ég er mjög sæll með það, það er mikil frelsistilfinning í því að ekki þurfa að hlaupa alltaf eins og vitleysingur eftir þessum stætóum sem asnast til að ganga ákkurat tímanlega (jafnvel í snemmri kantinum, sumir). Núna get ég hjólað eins og vitleysingur í staðinn, þegar ég er of seinn að drusla mér að heimann :O)
Ég er að hugleiða að skýra hjólið Elmeri. Það hljómar (í mínum eyrum) eins og gamall finskur maður sem tók þátt í vetrarstríðinu í denn og situr núorðið alla daga á subbulegum bjórstofum talandi (af og til og í fáum orðum) um fjandans rússan hlustandi á finskan tangó. Þá gæti það(hann) líka heitið fullu nafni Elmeri Fillari, sem mér finst alveg vera að virka (Fillari = hjól).

Við vorum með nútímatónleikanna okkar á þriðjudaginn, og gekk bara nokkuð vel. Verkið sem við spiluðum (Andriessen: Dances) var greinilega alveg að meika það hjá áhorfendum (enda fínasta verk), en mig grunar að hrifning þeirra var ekki síst vegna dansins, sem íslenskar ballettmeyar stóðu fyrir. Það var náttúrulega líka hipp og kúl að hitta hressa landsmenn að spjalla við, fá update í íslendskum eurovisionmálum og alles... :O)

Á morgun spila ég í hljómsveit sem leikur undir hjá krakkasólistum. Hafa verið soldið langdregnar æfingar, en geiðveikt góð hugmynd samt, örvandi fyrir krakka að láta þau Spila Með Hljómsveit. Þau eru líka bara helvíti góð, og óhjálplega krúttleg þegar þau koma og taka í hendina á konsertmeistaranum (þarf náttúrulega að æfa það líka).

ah bú í bili

Bloggleti og Yrdlingasellistar

2007-04-12T15:23:00.001+03:00

Ég er greinilega ordinn mjög latur ad blogga núna. Bara gleymist alveg. Aetla ad sjá hvort ad mér takist ad komast aftur í gírinn, annars verdur thetta bara ad detta upp fyrir.

Núna er allavega nóg ad gera, Aboa Nova-vika, sem thýdir nútímatónlistarprójekt. Erum ad spila ótrúlega flott verk eftir Louis Andriessen nokkurn, sem víst er sjötugur hollendingur thrátt fyrir sitt thokkalega danska nafn. Thad er víst svo ad dansararnir sem dansa í verkinu eru allar íslenskar, thannig ad nú hefur íslensku nýlendunni í turku tímabundid fjölgad um svona 500 prósent.
Á sellónördalegu nótunum erum vid med soldid spes vandamál. Margir kaflar í stykkinu eru mjög svona rólegir, veikir, "ambient" og fallegir, mikid langar nótur í strengjum non eda poco vib; og nótan e (og E, reyndar líka) er alveg sérstaklega oft hjá okkur í sellóunum. Thad vill svo (ó)skemmtilega til ad vid erum öll thrjú med meira eda minna svakalegan úlf einmitt á e-unum okkar, svo thetta er algjert ströggl, og koma af og til rosaleg úlfa-ýlfur og hristingar frá aumingja sellóunum okkar. Thad er bara ad thrýsta saman laerunum og vona thad besta á tónleikunum ( naesta thridjudag) :OP

Jaeja, farinn ad aefa e.

(Vá, thetta vard svo nördalegt ad ég fer nú ekki ad freista thess ad halda áfram í bili)

taerar kvedjur,

Ernir

ps. eru ekki annars yrdlingarnir "skáta"hópurinn sem rip rap og rup eru í?

Dagurinn og vegurinn

2007-03-24T22:34:00.000+02:00

Vorið er komið í annað sinn til Turku, vonandi til að vera í þetta sinn.
Finsku kosningarnar flutu framhjá næstum án þess að ég tók eftir því. Svolítið spes að fá fréttir um það í síma við mömmu heima á íslandi að kosningarnar voru það kvöld. Kanski er maður bara svona utan við samfélagið, ef till vill sjónvarps- og dagblaðaleysið sem spila inn í, sem og það að maður er alltaf með hugann við eitthvað annað.
Þessa daganna er ég í algjerri finnskutörn, byrjaði í kúrsi sem nefnist Suomen Kielen Käyttö/Practical Finnish í háskólanum, og hann verður restina af önninni tvisvar til þrisvar í viku. Svo er ég náttúrulega ennþá í venjulegu finskutímunum, þannig að þetta verða einhverjir 6-8 tímar á viku næstu vikurnar. Hann virkar ágætur, þessi "praktíski" kúrs, ágætt að losa félagana við nokkrar af stanslausu spurningunum um orð og styttingar í finsku talmáli. Það er nefnilega þannig að maður skrifar á einn máta, enn talar svolítið öðruvísi, með mikið af styttingum á venjulegum orðum. Til dæmis segir maður "mun" í staðin fyrir "minun"(mitt), "sää oot" í stað "sinä olet"(þú ert), og svo framvegis. Var soldið ruglandi fyrst að fólk talaði ekki eins og maður var að læra.

Svo er maður að fara að spila soldla kammermúsík aftur, til að byrja með flautu(strengja)kvartett Mozarts með Jannicke finlandssænsku vinkonu minni. Víóluleikarinn talar líka góða sænsku, verður afslappandi að losna við tjáningar-/samskiptavandamál, eins og áttu til að koma upp í seinasta kvartettinum sem ég var í. Þar gat maður lent í því að einn strákurinn sagði eitthvað á finsku sem hann vissi ekki hvað hét á ensku, víóluleikarinn (sami og núna), gat þýtt yfir á sænsku, og ég úr sænsku í ensku. Svo var bara að vona að ítalinn kunni það tiltekna orð (hann átti það líka til að segja skrýtinn ítölsk orð og hneykslast yfir að við ekki skildum þau) .

Í gær tókst ég á við leikhúsfóbíuna mína og fór á Dostojevski-leikrit, Kjallaraherbergið (eða hvað sem það heitir á íslensku). Soldið spes. Það var einleikur, en vinkona mín lék á selló á sviðinu stóran hluta sýningarinnar. Hún spann þetta allt upp úr einhverjum grunnstefjum og/eða hugmyndum. Leikarinn talaði ekki ýkja mikið, og gat staðið og brosað eins og geðsjúklingur eða dansað við kjól mínútutugunum saman. Það skrýtna var, að ég hafði bara mjög gaman af þessu.
Við sem höfðum verið á sýninguni fórum svo út með Elli (sellistanum) á eftir sýningu, á bjórstofu og svo að dansa. Allt í allt mjög skemmtilegt kvöld.

Annars er ég nýbúinn að hefja nýtt líf, þar sem skipulag ræður ríkjum (Það er að segja skammtímaskipulag, æfingatími og svona, á ennþá eftir að skipuleggja sumarið og meiri að segja páskana). Þetta er allt saman mjög nýtt og spennandi.

sæl að sinni.

Götteborg

2007-02-23T18:52:00.000+02:00

Gautaborg. Systurdóttir mín, hún Hilda, er magnad fyrirbaeri. Henni hefur tekist ad hugfengja okkur öll med thví einu ad borda og sofa og gera athyglisverd hljód thess á milli. Í stuttu máli: Hún er töff.
Thad var náttúrulega líka gaman ad hitta restina af fölskyldunni, sem sein-seinustu helgi var öll samansöfnud í fyrsta sinn í ár eda svo. Svo nádi ég ad hitta eitthvad annad fólk líka, gamlan gódan menntófélaga/trompetblásara adallega. Honum tókst ad líka ad redda mér mida á La Traviata á gautaborgaróperunni (vegna thess ad hann var ad spila), sem var mjög skemmtilegt (thó thad thví midur rakst á vid eitt fjölskyldubod). Mjög gód sýning, baedi hljómsveitin, söngvarar og svidssetningin, ég sofnadi bara ekki eitt einasta sinn (!). Pabbin var líka algjör Godfather-lookalike, sem ekki skemmdi fyrir.

En núna er madur semsagt kominn aftur í Tyrkjabae, og prójektvika í fullum gangi. Dvorak 8:a sinfónía, Willhelm Tell Rossinis og fidlukonsert Vieuxtemps á prógramminu. Gengur svona ágaetlega hingad til, nema ad fjórdi hornleikarinn aeldi eins og hellt var úr fötu í midri aefingu í dag. Fyrst hélt ég ad hann vaeri bara mjög thunnur, en thad er víst einhver flensa ad nafni "noro" ad dreifast útfrá Helsinki; og núna er öll hljómsveitin daudhraedd um ad smitast og thvo hendur sínar í öllum pásum. Paska Stadilaiset! (djók).
Annars er hljómsveitastjórnandinn mjög hress Ungverji sem syngur jafnvel á vid Gunnstein thegar vantar laglínuraddir á aefingum.

Er farinn í kaffi ad reyna ad hressa mig vid eftir hljómsveitarsargid.

Barn er oss fætt

2007-02-13T17:16:00.000+02:00

Ég er ekki orðinn faðir, ekki hafa áhyggjur. Móðurbróðir samt. Fyrir tæpum þrem vikum fæddi Vilborg systir í gautaborg þessa litlu krúttlegu stelpu, og núna í næstu viku kemst ég loksins a kíkja á hana, svona IRL. Sem fyrsta barnabarn í báðum ættum er þetta kríli náttúrulega geysilega eftirsótt, og í næstu viku verður innrásin algjör, allt gamla íslandsútibú fjölskyldunnar verður mætt á staðinn (Ég, Elín, Mamma, Pabbi).

Annars er allt fínt hér í Turku, þrátt fyrir skítakulda. Það er núna orðið svo kallt (og þurrt) að ég þarf að láta smíða ENN EINN stólinn á sellóið mitt, er að fara til einhverrar Frau Grobel, fiðlusmiðs, í Tampere á morgun. Það gerir þrjá stóla samanlagt, hver hinum hærri, en vonandi er "botninum" náð núna.

Hm, já, man ekkert meira að skrifa í bili, (er orðið svo langt síðan seinasta bloggi að ég er búin að gleyma hvað hefur gerst síðan þá).
Heillaóskir til allra ykkar sem eru á kafi í prufuspilum!
/Eero

pilturinn med ostahamborgarann

2007-01-15T16:57:00.000+02:00

Í gaer aetladi ég ad fara á Bachtónleika med nokkrum af nemendum skólans og einhverjum frá Helsinki, allt nemendur Timo Hanhinens (hinn sellókennarinn í skólanum mínum). Allir spiludu eina bachsvítu á mann, thid thekkid konceptid. Málid var bara thad ad kirkjan sem spilad var í var ekki alveg í alfaraleid, og engin straetóstoppustöd neitt sérstaklega nálaegt. Ekkert mál hugsadi ég, var búinn ad láta fólk lýsa nokkurn veginn hvar thetta er og hvada straetó vaeri best ad taka. Tek straetó án vandkvaeda, finn strax brýrnar sem madur átti ad ganga yfir, geng soldin spöl, og spyr svo naesta mann um kirkjuna. Hann kannast ekkert vid kirkju í thessu svaedi og bendir mér á ad fara tilbaka yfir brýrnar í kirkjuna sem er rétt hjá heimili mínu. Ég hlýdi náttúrulega, en fer ad verda soldid stressadur yfir ad han var ad steikja, og mikid rétt; thegar er kominn naestum alveg yfir brýrnar(thatta var löng brú) aftur hitti ég tvaer ungar konur í kraftgöngu, og thaer vissu sko allt um Mariankirkjuna, sem semsagt var í thá átt sem é3g upphaflega gekk. "Beint fram á thessum veg, svo sérdu hana bara rétt vid veginn eftir svona einn og hálfan kílómeter." Genetíska arfi mínu trúr hafdi ég ekki beint reiknad med miklum auktíma ef ég ekki skyldi finna kirjkjuna strax, svo um thetta leyti voru tónleikarnir eiginlega ad fara ad hefjast. Allt í lagi, hugsadi ég, missi kanski af einni svítu eda svo bara. Ótraudur geng ég enn einu sinni yfir brýrnar, smáskokka meiri ad segja í köflum til ad komast á stadinn sem fyrst; ávallt lítandi til allra átta til ad koma auga á kirjuna gódu. Eftir svona hálftíma af thessu er ég mjög sveittur, blautur í faeturna (ömurlegt slydduvedur í gaer; "snöblandat regn" í thokkabót), og kominn inn í fremur stóran skóg, alveg sérstaklega kirkjulausum. Einni orkustöd og idnadarhverfi seinna ákved ég ad kirkjan er ábyggilega ekki fyrir framann mig á thessum vegi. Ég geri thad eina rökrétta, held beint í gegnum skóginn á litlum ólýstum stígum, thví af ýmsum ástaedum ályktadi ég ad kirkjan vaeri hinum meginn vid hann. Thad sem svo sýndi sig vera thad í raun var madur med Gimli-skegg sem varadi mig vid ad venjulega vaeri hann med tvo hunda fyrir utan húsid sitt, svo ég aetti ad fara varlegar thegar ég kaemi út úr skóginum nálaegt húsi hans (skildi satt ad segja ekki alveg hvernig hann meinti thetta.). Semsagt engin kirkja sýnileg, heldur smáhúsahverfi sem ég rölti í gegnu, núna kominn med splassandi blauta skó og takmarkada sjón vegna gleraugna og ákaft nidurfall af snjó-blöndudu regni. Thegar ég ad lokum var eiginlega búinn ad gefast upp á thessum blessudu tónleikum (sem voru nú ad lída undir lok hugsa ég), fann ég kort á vegg straetóskýlis og reyndi med hjálp thess ad átta mig á hvar ég vaeri og hvernig ég aetti ad komast thadann. Eftir á ad hyggja, er ég farinn ad skilja ad madurinn sem ég hitti í lok skógarins ekki var Gimli, heldur Hagrid, thví thegar ég stend tharna rádvilltur rýnandi í kortid kemur alveg ótrúlegt harry-potter moment: Bláköld eyru mín thykjast greina eitthvad hljód ad aftan, svo ég sný mér vid og sé ekkert nema sjálfan mig í glugga straetisvagns. Eldsnöggur rétti ég upp haegri hönd og hann stoppar og hleypir mér inn, bjargar mér thannig úr hremmingunum inn í midbaeinn og sidmenninguna (og ég var jafnvel ennthá betur settur en félagi Harry, thví ég var med straetókort og thurfti thví ekki ad punga út neinu silfri).

ps. Þetta skrifaðist á mánudaginn var, þar af leiðandi lesist "í gær" sem "fyrir tæpri viku".

Nýtt ár, stutt hár.

2007-01-09T17:09:00.000+02:00

Nýtt ár er gengid í gard fyrir okkur flest, og ég er aftur maettur til Turku.
Thad var frábaert ad vera heima í fríinu og hitta fjölskyldu og vini. Takk fyrir gódar stundir allir!
Gamla árid var fínt, eins og venjulega en ödruvísi. Ég stefni á eins ár í ár. Samkvaemt stjörnuspá í saensku tískutímariti sem vinkona mín var med verdur febrúar allavega eldheitur mánudur. Ég hlakka mikid til. (ad vísu sagdi í sömu stjörnuspá ad 3 janúar myndi vera einn af threm merkustu dögum ársins, en ég man ekki einu sinni hvad ég gerdi thá..)

The finns that say Nii

2006-12-15T00:13:00.000+02:00

Allt er núna að fara að klárast hérna í skólanum; var í seinasta sellótíma ársins á þriðjudaginn og í finnskuprófi í morgun. Finskuprófið gekk bara ágætlega, þó ég beygði e.t.v. eitthvað smá á mis hér og þar. Praktíska finskunámið gengur jafnvel betur, sat á kaffihúsi í dag, og tók eftir að ég skildi bara megnið af því sem fólk var að tala um, þó það datt í finskuna. Þetta svona siktast inn í mann hægt og sígandi. Það erfiða er að átta sig á hvernig fólk notar orðin, sem verður oft skrýtið ef maður þýðir það beint. Það mikilvægasta er þó að kunna að segja "nii", líkt og Riddararnir í Monti Python. Þeir tala þessa líka góðu (þó svolítið enskuskotna, en kanski eru þeir frá Helsinki eða eitthvað..) finsku, sem þýdd verður eitthvað á þennan veg:

"-Einmitt!!!
-Einmitt!!
-Einmitt!!!
-Ef þú ekki sækir runna handa mér segji ég.... einmitt!!!"

No, nii. Jæja.

Á morgun er Jólaball, eða joulujuhlat (eins og í getraunasöngi gunnhildar), og e.t.v. flutningabílskeyrsla enn eitt sinn (Nú er komið að Mörttu sellóvinkonu að yfirgefa stúdentaþorpið okkar).
Og heimkoman bara yfirvofandi, kem þann 18:a :O)
Verður dásamlegt að halda jól með fjölskylduni, í almennilegu jólalandi með snjó(vonandi) og kulda(mjög trúlega) ,13 jólasveina og engan svona hálflásí "jólakall" eða "jólageit" (Jólasveinnin á finlandssænsku er Julgubben, á finsku Joulupukki ("pukki" þýðir geithafur))
Væri svo gaman að sjá sem flest ykkar tónlistarnörda á landinu, í jólabarokki ef ekki fyrr.

ávallt yðar,
Ernir

ps. Ég held að svigafíknin mín er að versna (nii).

kínagrey.

2006-11-30T14:42:00.000+02:00

Var í finnskutíma í morgun; er semsagt í finnskutímum med bekk úr taeknideild háskólans (ammatikorkeakoulu), thar sem kennsla fer fram á ensku. Af einhverjum ástaedum er rúmlega einn thridji af bekknum kínverjar og einn thridji frá nordurafríkuríkjum.
Kennarin var semsagt eitthvad ad spyrja okkur nemendur hvad okkur fannst erfidast og einfaldast vid ad laera finnsku og lét spurninguna ganga hringinn. Thegar hún kom ad kínverjahópnum (their sitja alltaf saman í klump) voru their bara allveg midur sín og lá naest vid ad their brotnudu saman, theim fannst thetta svo erfitt allt, og sko ekki neitt sem var einfalt. Thegar hún sagdi hvenaer jólaprófid var var fyrsta spurningin theirra hvort og hvenaer vaeri upptökupróf. Greyin, thetta hlýtur bókstaflega ad vera eins og kínverska (er thad ekki íslenskt máltaeki annars) fyrir thá.

Á morgun verd ég vörubílstjóri, er ad hjálpa vinkonum mínum ad flytja. Vid höfum verid thrír sellistar í stúdentathorpinu thangad til nú, en á morgun flytur ein og hin var ad fá íbúd frá janúar. Svo thá verd ég einsamall eftir í thorpinu :O( Kanski aetti madur ad fara ad leita ad einhverju ödru líka... vaeri nú svosem gott ad búa soldid naer skólanum.

Annars er rúmid mitt ennthá aedislegt; frá og med nú mun ég trúa hverju einasta ordi í thessum taeknilegu lýsingum theirra:
"Top layer of high resilience foam adds extra comfort.Pocket springs provide the right posture support for your spine.Bonell springs create a more comfortable, relaxed sleeping sensation.The ventilated spring construction allows air to flow freely through the mattress keeping it fresh and dry.Follows the contours of your body, enabling you to relax more fully and improving cirulaton to both muscles and skin"

Brádum jól

2006-11-29T09:17:00.000+02:00

Finska dagsins: monta kerta (=mörgum sinnum)

Í gaer kom nýa rúmid mitt! Ég thurfti ad rjúka heim úr sellótíma ad bjarga thví, thví flutningakallarnir skelltu thví bara fyrir utan hurdina, mitt í stúdentahverfinu. Ég hálf bjóst vid ad hinn dularfulli(-a?) Bakerhail sem býr vid hlidina á mér (hef ekki séd manneskjuna eitt einasta skipti í thrjá mánudi) vaeri búin(n?) ad kippa dýrgripnum inn til sín ádur enn ég kaemist heim. Svo var sem betur fer ekki, svo nú er IKEA-makeoverid á herberginu fullkomnad. :O) Thetta rúm er greinilega algjört galdrarúm, tví thad ótrúlega gerdist í morgun ad ég vaknadi klukkutíma á UNDAN klukkuni, úthvíldur og eiturhress. Thetta virkar greinilega eins og í Sims-leiknum, thar sem madur endurnaerist hradar eftir tvhí haerri Komfort-stig er á rúminu. Enn er von fyrir slaema svenpúka.

Var líka gott ad komast í sellótíma aftur, er ekki búinn ad vera med svoleidis í taepan mánud. Erkki hress ad venju, og tók bara taeknina í bakaríid med bros á vör (ekki alveg viss um hvernig thetta skilst, vonandi svona nokkurn veginn eins og ég meina thad). Semsagt etýduátak framundan.

Svefnsýki

2006-11-22T00:52:00.000+02:00

Ég varði mest öllum gærdeginum í svefn, þreyta eftir tónleikahelgina býst ég við. Hinsvegar komumst við að því yfir kaffibolla áðan að meira eða minna allir (að minsta kosti þrír alla vega) hefðu hrotið mér til samlætis þennan blessaða mánudag (nb. ekki allir búnir að vera í prójektviku). Tilviljun? Ný gerð efnavopna? Maður spyr sig.

Hljómsveitartónleikarnir á föstudaginn gengu nú alveg ágætlega, við spiluðum m.a. Píanókonsert í C-dúr "Elvira Madigan"(Sem Ungfónía gerði frægan hér forðum), með smá klikkuðum píanista. Í kadensum og erfiðum stöðum átti hún til að brosa eins og trylltur trúður og jafnvel synghlæja með tónlistinni. Ég vað smá hræddur, en maður verður nú að fyrirgefa henni þetta þar sem flutningurinn var að öðru leyti mjög góður.
Svo var spilað Crusell karlinn, þ.e.a.s. klarinettukvartett hans, á sunnudaginn og gekk bara ágætlega, þrátt fyrir smá konflikta innan hópsins á seinustu æfingum. Prójektvikuni var svo lokið með því að fara á skemmtilegann veitinga/bjórstað í gömlu skólahúsnæði þar sem þeir brugga sinn eiginn bjór (bjórinn heitir ýmist Nemandi, Rektor eða eitthvað þar á milli eftir því hvursu sterkur hann er).

Hver er kuka?

2006-11-13T22:42:00.000+02:00

Á laugardaginn var stefnan að fara í keilu. En í "keilahalli"(finska orðið; loksins eitthvað sem er eins) var allt uppbókað og þess í stað var haldið á kuka-bar. Þ.e.a.s. bar sem heitir "kuka", sem þýðir "hver" (Eins og í "Hver er þetta?" og ekki "Geysir er latur hver".. eða skrifar maður vatns-"hver" k-v-e-r? ehm, jæja, alla vega..). Þangað var farið því þar er boðið upp á biljarð og alls kyns önnur selskapsspil. Fyrir utan biljarðið var því miður aðeins eitt spil spilanlegt af selskapinu vegna slæmrar finnskukunnáttu minnar. Það var Memory, og ég rústaði þeim öllum í því, okkur til mikillar undrunnar (ekki síst mér; þar sem ég man varla hvað ég heiti á góðum degi... (Eero, er þæki?)).

Annars er svaka törn þessa vikuna, hljómsveita- og kammertónleikar um helgina nebbla.
Var uppí skóla frá 7 og í æfingum/tímum í strekk frá klukkan tíu til átta með hálftíma matarhléi og þrem korterspásum. Öhrg.
Góða nótt.

Múmin sefur

2006-11-05T21:23:00.000+02:00

Nú sofa múmintröllin vært í húsinu sínu bláa, því veturinn er genginn í garð. Það er bara algjer jólastemning hjá mér; úti er snjór og í maganum er gómsætt hangikjöt.

Í svíþjóð lærði ég eitt mjög merkilegt. Þetta var stórt EUVREKA-móment fyrir mig, alveg í tíu í topp utgötvun hliðstæð því að læra að ganga og átta sig á því að klínugt er með n:i og ekki m:i (ég skil ennþá ekki af hverju: líM → klíMugt er svo rökrétt eitthvað). Það er snilldaraðferð við að skræla mandarínu. Það er semsagt hægt að stinga einum (helst litla-, eða allavega litlum) fingri "undir" mandarínuna, þar sem litli depillin er. Þá bara, simsalabim, opnast hýðið á svona líka einfaldan og skemmtilegan máta. Líklega eru allir búnir að átta sig á þessu fyrir löngu og það er aðeins ég sem alla ævi er búinn að bíta í hýðið eins og api og fá í mig desilítravís af eitruðum meindýraeyðisvökva (eða hvað sem það nú heitir, er soldið smitaður af öllum löngum orðum hérna held ég). Ef þið hafið ekki prufað þetta hvet ég ykkur eindregið til þess. Það er mjög gaman.

Eins og sjá má hef ég ekkert mikið að frétta; allt gott bara eins og sagt er. Híbýli mitt er að verða hið fínasta, þökk sé föður mínum og IKEA. Sellóið er líka hresst og fallegt, smá "niðurstemmt" af kuldanum bara.

jæja. (líklega besta orð íslenskunnar)

ps. Júlía, ef þú vilt Gendronkadensurnar tók ég auka ljósrit og setti í umslag, vantar bara adressu.

Ferdalög

2006-10-24T14:43:00.000+03:00

Jaeja, nú er ég aldeilis búinn ad vera upptekinn, eda svo fannst mér. Eftir ad hafa verid bara í mínum finnsku og sellótímum sitthvorn morguninn í viku voru thad rosaleg vidbrigdi thegar skellti á kammeraefingar, maserclass og hlómsveitarvika allt í einu. Húff!
Kammerid var ágaett, thrátt fyrir svolítid pirrandi fidluítala sem alltaf var ad segja einhver fáránleg ord á ítölsku, og reiknadi med ad vid kunnum thau, fyrst thau voru á "tónlistarmálinu" sjálfu.. fer bara ad tala íslensku á aefingum brádum ef han fer ekki ad haetta thessu..

Ad spila med hljómsveitinni var líka mjög gaman, Pärt kallinn maettur á stadinn síbreytandi theim fáu nótum sem vid spiludum hingad og thangad. (Í endanum spiladi ég adeins eina heilnótu med sordínu og tvo stadi sem ádur voru merktir "bitte nicht spielen"). Stykkid hét semsagt "La Sindone" og hafdi verid frumflutt á ólympíuleiknum í Ítalíu, en svo var hann ekki alveg ánaegdur med thad og var thessvegna maettur líkt og súperman til ad bjarga málunum, med skegg sitt og konu í eftirdragi.

Pappi gamli kom svo á tónleikana, tók ferjuna frá svíthjód eftir rádstefnu thar. Mjög gaman ad fá hann. Vid fórum svo í aesispennandi ferd til IKEA á laugardaginn, thó vid vorum allveg búnir eftir á hefur mublemangid mitt aldeilis staekkad margfalt, og thegar ég kem aftur til Turku verd ég örugglega bara alltaf heima ad dást ad mublunum, ad njóta af ad sitja á alvöru stól og breida mig út í rúminu o svoleidis...

Svo ferdalög; naeturferja á laugardaginn, rúta frá stokkhólmi til Linköping í afmaeli til födurbródur míns, svo eldsnemma til köben og Hjorts og nú til vina í Malmö thar sem ég hangsa Hjorth innan handar thangad til sellóid er ready og tiptop hipp og kúl töff.

Nú er ég bara ordinn andstuttur eftir thessa ordagusu, bae í bili.

Finska...

2006-10-13T17:33:00.000+03:00

Finskan getur verid mjög skondid mál fyrir íslending oft á tídum. Til daemis gaeti einhver haft svona ordaskipti:

Tuo typpikoe tänne. Pika, hän odottaa!
Kuka? Pekka?
Totta tosiaan, tuo hyvä tyyppi.
Ihanko totta? Eikö hän ole nyt Helsingissä?
Ei, torvi, hän on aulassa.

Æi, þetta var eginlega ekkert fyndið þegar ég var búinn að skrifa það. Ef þið hafið í huga að "i" og "u" er borið fram eins og "í" og "ú" kanski einhver hefur gaman af. Bið Sigurjón sérstaklega afsökunar á dóna-húmornum í þessu.

Annars er bara subbulega gaman að spila á selló þessa dagana. Mér líður einhvernveginn eins og það á björtum degi glittir í ekkert allt of fjarlæga framtíð þar sem maður virkilega Kann Að Spila Á Selló (hvert orð í þessum frasa skal undirstrikað með kipp í hægri hendi (e.t.v. vinstri fyrir örvhenta), sé hann lesinn upphátt). Bara svona tilfinning , en hún er nokkuð góð. Svo er ég líka endanlega búinn að ákveða a kaupa sellóið mitt litla og franska (reyndar tæknilegar Hjorts ennþá, en en). Ég bara einfaldlega get ekki hugsað mér að skilja við það núna, enda búinn að vera með það í fangi mínu í meir en 8 mánuði samtals. :O)

Í næstu viku: Kammer og Hljómsveit. Crusell og Pärt. Gaman og Gaman.

Aftur dót .. eða hvað?

2006-10-07T19:30:00.000+03:00

Er hérna í glæsilegu herberginu mínu að bíða eftir áðurnefndum Jaako, sem er væntanlegur með hyllu og brauðrist og fleira. Er að verða nokkuð rútíneraður í dótabiðinni..

Annars allt gott að frétta, kammertónlistin að fara að rúlla af stað (spila klarinettkvartett eftir einhvern gamlan finna; Crusell heitir hann víst), og svo fæ ég að spila með Turku Philharmonic í lok mánaðarins, sem svona vinnupraktík einhverskonar. Var eitthvað Pärt á dagskránni þar skilst mér.

(Jaako kominn og farinn, íbúðin mín orðin bara ansi full með hyllu og rúmgarmi og allt.. )

Svo var líka hörkustuð í bænum núna seinasta fimmtudag, mikið gaman, mikið fjör. Eins og við var búist var hægt að tala við allt fólkið sem maður sér á ganginum daglega um leið og allir voru búinn að fá sér einn eða nokkra bjóra. Þó fullvissaði mig einn finsk-eistneskur píanisti mig um að þetta væri ekki "alvöru" partý, og ég ætti að sjá hvernig alvöru finsk partý (fyllerí?) væru heima hjá honum.. Jæja þó.. (Hann bauð mér í veislu eftir útskriftina sína fyrir jól, verður ábyggilega mjög fróðlegt)
Að lokum var veislan yfirgefin til að komast hjá að lenda í miðjum finskum bræðraslag (Hann er þannig einhvernveginn að bræðurnir drekka mjög mikið og svo rífast þeir. Þegar báðir eru komnir með blóðnasir knúsast þeir og tjá ást sína hvor á öðrum.).

ps. Ætti kanski að útskýra þetta endionka(.blogspot.com), þar sem mér var bent á að það liggur síður en svo í augum uppi fyrir ykkur flest. Það er einfaldlega þannig sem ég kynnti sjálfan mig ungur að aldri: "Ég heiti Endi Onka Panson", oftar en ekki fylgt af: "og ég er snjall" .. eða svo er mér sagt. Vonandi er maður orðinn eitthvað aðeins hógværari með aldrinum.

Dótafögnuður.

2006-09-29T00:34:00.000+03:00

Í dag var mikill fögnuður á mínum bæ (eða (stúdenta-)þorpi), því dótið mitt kom loksins frá Íslandi :O) ... Þetta dót er nú sumt orðið mjög víðförult, þar sem það "í denn" flutti með mér frá Falun til Gautaborgar til Íslands.. Ég held það hafi fengið of mikið bragð af ferðamennskunni, tók það viku að koma frá helsinki í tveggja tíma reisuna hingað - af engri annari sjáanlegri ástæðu (sem mér getur dottið í hug) en að það vildi skoða sig um þar í bæ; kanski kíkja á óperuna og fjallkirkjuna, hvað veit ég....
Er allavega búinn að vera mestallan dag að taka upp úr kössum, hrúga öllu í kringum mig á mismunandi vegu og líða vel. Mamma senti íslenskan lambafeld og allt, svo heimþrá er óþörf. Svo ætlar félagi minn, Jaako nokkur fiðluspilari, að selja mér hyllu og brauðist á eitthvað slikk, því hann er að flytja (Kærastan - ég meina konan - hans heimtaði víst að kaupa nýtt af öllu því eldhúsflísarnar voru í öðrum lit á nýa pleisinu).
Í þokkabót er hópferð stúdentaþorpsins til góða sænska mubluMekkasins IKEA eftir svona viku eða eithvað (er nebbla asskoti langt frá Turku), og þá get ég e.t.v. m.a.s. keypt mér rúm og det hele (er ekki alveg "konfident" með dönskusletturnar mínar, en á meðan ég segi ekki "greddan" í staðinn fyrir "rjóminn" er ég sáttur (já það hefur skeð)).

Það hljómar nú eins og ég sé stanslaust í einhverjum innlits-útlits-pælingum sem er nú fjarri sanni. Í næstu viku er eitthvað TónlistarAkademíu og -Konservatóríe-partý; kanski verð ég með einhverjar æsandi fréttir þaðan(?). Alla vega líst mér vel á það, því hér í Finnlandi getur maður jú ekki verið að segja hæ við fólk nema maður hafi drukkið saman í það minsta í eitt skipti, helst þrjú ef viðkomandi finni er sérstaklega feimin sál.

ps. Þar sem ég "ofnotaði" gæsalappir svolítið í þessu bloggi varð mér sterklega hugsað til B.A.-ritgerðarinnar, eða „íslenskra gæsalappa“ nánar til tekið. Ég nenni þeim ekki. Sorrý Árni Heimir.

2006-09-21T22:33:00.000+03:00

Hér í Turku er allt farið að ganga sinn vanagang, ef svo má segja. Heimili mitt er svo sem ekki mjög snoturt á að líta enn sem komið er; Lítið stúdentaherbergi í "Stúdenta-þorpinu" svo kölluðu með töluvert þunna 5-evru-dýnu sem einu mublu. Er nebbla ennþá að bíða eftir blessaðri sendingunni frá klakanum, sem átti að vera kominn í seinasta lagi fyrir TVEIM vikum... ansans samskip; þetta gleymdist eithvað í Árhúsum (Árhósum? get ekki lært þessi íslensku staðarheiti.. (Hlýtur nú samt að vera húsum.. "hós" er svo mikið bull-orð(?))) endalaust lengi og ég veit ekki hvað og hvað. En jæja þó.
Annars allt gott að frétta, Erkki sellógúrúi hinn hressasti og besti. Hann bara hreinlega gubbar úpp úr sér allveg frábæra hluti (þ.e.a.s. góð ráð og svoleiðis, ekki t.d. lambalæri, þó það sé nokkuð frábært líka). Svo hangi ég með sellistunum eins og vera ber, og hvíli mig á að rembast í finsk/ensku málaþraggli með því að spjalla við finlandssænska flautustelpu sem, fyrir utan að vera bara hin skemmtilegasta, er svona líka hörkudugleg í partýmálunum (er með timburmenn sem meir eða minna fasta gesti í kollinum, eða svo segir hún alla vega).

Svo missti ég af að kjósa í sænsku kosningunum, og auðvitað verður hægristjórn sökum þessa. ansans skransans!

Jaæja, nú held ég sé gott komið í bili. Kanski segi ég einhverjum meira að segja frá þessu bloggi núna, e.t.v. ÞÉR. (þó ég hafi faktískt lúmskt gaman af að vita að það hafi líklega enginn ráfað inn á þessa síðu enn sem komið er....)

2006-09-16T01:51:00.000+03:00

Fékk í dag loksins internet í litlu stúdentaíbúðina mína í Turku, og hef legid í því sídan (internetinu). Datt svo inn á ad glugga á bloggsídur ýmsar og kom þá í í kollin sú hugmynd að prufa þetta sjálfur. Svona þegar maður er loksins orðinn alvöru útlandsíslendingatónlistarnemandapakkspersóna, eða þannig sko.

Sem BETUR fer er íslensku máli ég rosalega vellega í farinn. Annars gæti thetta jú ordid svolítid vandaræðulegt.

ykkar nýbakaði Turkulainen (Turkulingur),

Ernir